Proces produkcji
opakowań szklanych polega na sporządzeniu mieszaniny surowcowej. Do produkcji tradycyjnego szkła wykorzystywany jest piasek kwarcowy oraz dodatki, najczęściej węglan sodu i węglan wapnia , topniki tlenek boru i tlenek ołowiu(II) oraz pigmenty, którymi są zazwyczaj tlenki metali przejściowych, kadmu, manganu i inne. tzw. zestaw szklarski. Wszystkie składniki as dokładnie wymieszane i dostarczone do pieca szklarskiego. Wynikiem procesu topienia i wszystkich zjawisk fizykochemicznych jemu towarzyszących jest uzyskanie masy szklanej. Płynna masa specjalnymi kanałami, tzw. zasilaczami, kierowana jest do maszyn formujących. W tym czasie jest ona schładzana do temperatury formowania i ujednorodniana termicznie. Z tak przygotowanej masy formowana jest porcja szkła – „kropla” która dalej trafia do jednej z sekcji automatu formującego. Formowanie odbywa się na rzędowych automatach szklarskich i składa się z dwóch etapów. W pierwszym, z „kropli” powstaje tzw. bańka, która natychmiast przenoszona jest do formy, drugi etap to nadanie wyrobowi w formie ostatecznego kształtu i schłodzenie go poniżej temperatury deformacji. Dalsze etapy produkcji to uszlachetnianie na gorąco (nanoszenie odpowiednich tlenków w celu poprawy właściwości opakowań), odprężanie (powolne studzenie w celu relaksacji naprężeń termicznych), uszlachetnianie na zimno (modyfikacja właściwości powierzchniowych), inspekcja w celu eliminacji produktów wadliwych, pakowanie i spedycja. Opakowania niespełniające wymagań jakościowych zawracane są w procesie do ponownego przetopienia.
Oglądaj film:
Źródło: YouTube
Produkcja przeprowadzana jest w oparciu o trzy dominujące technologie wytwarzania opakowań szklanych:
-
metoda NNPB (narrow neck press and blow): stosowana jest do produkcji cienkościennych opakowań wąskootworowych. Polega na wykorzystaniu siły prasowania wytłocznika po stronie przedform i wydmuchu po stronie form. Po załadowaniu kropli do przedformy następuje formowanie bańki za pomocą wytłocznika, w końcowej fazie prasowania ma miejsce formowanie zamknięcia wyrobu. Następnie bańka zostaje przeniesiona za pomocą przerzutnika do formy właściwej, w której następuje końcowy wydmuch wyrobu gotowego. Metoda NNPB pozwala na uzyskanie lepszego rozkładu szkła w wyrobie gotowym oraz oszczędności w zakresie ilości masy szklarskiej używanej w procesie produkcji. Opakowania wytwarzane w technologii NNPB mogą mieć średnicę sięgającą 92 mm, wysokość od 60 do 283 mm oraz maksymalną średnicę główki do 48 mm.
-
metoda PB (press and blow): proces produkcyjny przebiega w taki sam sposób, jak w przypadku opisanej powyżej metody NNPB. Metoda PB stosowana jest do wytwarzania opakowań szerokootworowych.Technologia ta oferuje możliwość wyprodukowania opakowań o średnicy sięgającej 95 mm, wysokości od 32 do 288 mm oraz średnicy główki do 90 mm.
-
metoda BB (blow and blow): stosowana jest do produkcji grubościennych opakowań wąskootworowych. Polega na wykorzystaniu wydmuchu do całej operacji formowania wyrobu, zarówno po stronie przedform, jak i form. Po załadowaniu kropli do przedformy następuje formowanie zamknięcia butelki, po czym wydmuchiwana jest bańka, której kształt zależy od fasonu wyrobu gotowego. Następnie bańka zostaje przeniesiona za pomocą przerzutnika do formy właściwej, w której następuje końcowy wydmuch wyrobu gotowego.Technologia ta pozwala wyprodukować opakowania o maksymalnej średnicy 95 mm, wysokości od 32 do 325 mm oraz średnicy główki sięgającej 48 mm.
Źródło: internet